Het is half twee ’s middags.

Je zit aan tafel, leunt iets achterover in je stoel na een heerlijke lunch.

Normaal zou dit het moment zijn waarop je broek strakker zit. Waar jouw hoofd alweer drie stappen vooruit dendert. Waarop je denkt: Waarom voel ik me altijd zo vol en zo moe?

Maar nu voelt het anders. Je merkt het ineens.

Jouw buik voelt rustig. Niet zwaar of opgeblazen. Er zit geen spanning onder je ribben en er is voor het eerst geen drukkend gevoel.

Je ademt dieper in, zonder dat je er veel moeite voor hoeft te doen.

Een andere dame stelt je een vraag aan tafel en je schrikt niet op. Je hoofd voelt helder. Alsof er minder tabbladen openstaan dan gebruikelijk.

Je denkt: